Uitgangspunt? ‘Wees mijn navolgers, zoals ik Christus navolg’, schrijft Paulus. Discipelschap of navolging: de laatste jaren komt het onderwerp weer sterk naar voren. Zelf ben ik betrokken bij Nederland Zoekt… die dit via leergemeenschappen in praktijk brengt binnen kerken. Bij dit onderwerp gaat het om meer dan een los thema. Het raakt aan de vraag vanuit welk grondpatroon (paradigma) je naar geloof en kerk kijkt. Een benadering vanuit navolging brengt geloof weer sterk terug in de handen van de gewone (zoekende) gelovige. Dat kleurt de kerk en de manier waarop die georganiseerd is.

Praktijk. Discipelschap heeft te maken met karaktervorming. Maar ook met gemeenschapsvorming: is de kerk meer een instituut waar waarheid en zorg gevonden wordt, of meer ook een plek waar organisch verbondenheid is, zoals binnen een familie? Discipelschap raakt vervolgens evenzeer aan missionaire aspecten: wat heb je te bieden aan je omgeving? En is er een grondpatroon waarop mensen elkaar meenemen in een groeiproces, discipelen die discipelen maken, zonder dat het een systeem wordt? Geloven, leven en liefhebben: hoe kan dat eruit zien?